Niekończąca się historia

Lipa po stokroć. Łatki okazały się funta kłaków niewarte. Na dwie dętki zmarnowałem trzy łatki i dalej stoję w miejscu, a nie jadę. Od dwóch dni panuje ładna pogoda, a ani jeden brutalny trening nie został odbyty. Na szczęście, co najmniej do połowy grudnia ma być ciepło i bez opadów. Jeszcze się najeżdżę. Tymczasem jutro wyruszam stopem/pieszo/busem do odległej o niespełna 20 km Jaca, by poczynić stosowne zakupy, które planowałem już w sobotę.

Jeżeli miałbym wybierać, w kwestii usytuowania (na swoistym pogórzu) Sabiñánigo porównałbym do Ustronia (Sabi jest półtora raza mniej zasobne w ludność), Andrychowa bądź Żywca (odpowiednio - dwa i trzy razy mniejsze). Różnica jest jeszcze jedna, ale o niej można wnioskować na podstawie porównania znajdującego się na końcu. Problem, jaki prędzej czy później siłą rzeczy da się odczuć, polega na tym, że wszędzie jest daleko. Bez samochodu ani rusz. Do najbliższego sklepu z sensownym piwem jest 50 km, ale już 120 km tam, gdzie wiem, że uda się zdobyć coś dobrego. Podobnie z rowerem. Jeśli, nie daj buk, stanie się coś poważniejszego, pozostają nogi.

Porównując jeszcze województwo śląskie do Aragonii, należy stwierdzić, że:

• omawiana jednostka podziału administracyjnego Polski jest prawie cztery razy mniejsza pod względem powierzchni od tutejszej wspólnoty autonomicznej (12.333 km2 wobec 47.719 km2),
• posiada za to blisko trzy i pół razy większą populację (4,54 mln os. wobec 1,32 mln os., z czego dokładnie połowa zamieszkuje Saragossę),
• przy okazji - Katowice pod względem liczby ludności są dziesiątym miastem w Polsce, natomiast Saragossa piątym miastem w Hiszpanii, po Madrycie, Barcelonie, Walencji i Sewilli.

Słowo na dziś:
la curiosidad - ciekawostka